Medytacja27>. Ignacy skłania Franciszka Ksawerego do pójścia za Chrytusem.

W tym czasie przestawał z Franciszkiem Ksawerym, którego potem pozyskał do służby Bożej za pomocą Ćwiczeń (por. Autob. 82). Franciszek Ksawery był najlepiej odprawiającym rekolekcje pod kierunkiem Ignacego, jego towarzyszem i przyjacielem. On również żył krótko: 1506-1552 (podobnie jak Piotr Favre). Nawrócony w 27-ym roku życia, wyświęcony na kapłana w 31-ym, wyjeżdża do Indii w 36 roku życia. Umiera mając 46 lat (samotnie na wyspie) nie dotarłszy do Chin. Dziś Kościół czci go jako patrona wszystkich misji na całym świecie. Student w Paryżu, towarzysz Ignacego i Piotra Favre, współuczestniczy z nimi we wszystkim. Jego przyjaźń była wielką i trwającą na zawsze, również wtedy, kiedy był daleko na Wschodzie: "Zachowywał podpisy towarzyszy jako relikwie, które nosił powieszone na szyi", był prawdziwie kontemplatywny w działalności misyjnej" spędzając długie godziny na modlitwie nocnej przed Najświętszym Sakramentem, które pozwolą mu przeżyć trudne chwile samotności na Wschodzie. W okresie studiów Ignacy przybliżył mu słowa Chrystusa: "Franciszku, jaką korzyścią jest zdobyć świat cały, a na duszy szkodę ponieść?" Doświadczenie Rekolekcji pokieruje go ku nawróceniu się i oddaniu Chrystusowi, powszechnemu i odwiecznemu Królowi. Tak więc rozpoczyna nowe życie jako kapłan, apostoł i misjonarz! Liczba kilometrów, które przebył, odpowiada trzykrotnej podróży dookoła świata, i to wszystko przez 11 lat pracy misyjnej. W Indiach jeden z towarzyszy, jezuita tak go scharakteryzował: "on nie jest ani bardzo mały, zachowuje się szlachetnie, naturalnie. Jego twarz jest zawsze spokojna, na ustach ciągle uśmiech: nieliczne słowa, ale zawsze przenikające". Rzeczy przemijające już go nie pociągały, pokora zatriumfowała nad dumą; pełen nadziei oczy miał utkwione w rzeczy wieczne.

Pytania dotyczące twojego życia

1. Czy czujesz się przynaglany, powołany do "ewangelizowania" świata? Jakie miejsce zajmuje to w twoim życiu?

2. Co znaczy dla ciebie "ewangelizacja"?.

3. Jakie cechy uważasz za najważniejsze dla apostoła w świecie współczesnym?

4. W jaki sposób twoje życie i twoja modlitwa są zintegrowaną rzeczywistością?

Memento

            "Ten, który chce pomagać bliźniemu, okaże się lepszym bardziej dzięki pokorze niż wywyższaniu się, bardziej w opanowaniu się niż

w przeciwstawianiu się". (Bartoli, Życie IV, 36 s.365)

Słowo Boże do medytacji - Mt 9, 35-38 i 10, 1-10.

Medytacja26>Ignacy znajduje dwóch przyjaciół, którzy stają się pierwszymi jezuitami

"W tym czasie przestawał z magistrem Piotrem Favre i z magistrem Franciszkiem Ksawerym, których potem pozyskał za pomocą Ćwiczeń (Duchownych) do służby Bożej.

W tym okresie studiów już go prześladowano tak jak przedtem. W związku z tym powiedział mu raz doktor Frago, że dziwi go ten spokój i to, że nikt nie robi mu żadnych przykrości. A on mu odpowiedział: To dlatego, że z nikim nie mówię o rzeczach Bożych. Ale po skończeniu kursu wrócimy do naszego zwyczaju". (Autob. 82)

            Oto dwóch nowych przyjaciół Pielgrzyma, dwóch absolwentów Uniwersytetu Paryskiego: Piotr Favre wywodzący się z Sawoi i Franciszek Ksawery z Navarry. Piotr Favre nie będzie żył więcej niż 40 lat. Całą pierwszą część swego życia przeżyje pomiędzy swymi pokornymi i głęboko wierzącymi wieśniakami. Drugą część swego życia po studiach w Paryżu będzie przeżywał jako towarzysz Jezusa, razem z Ignacym i kilkoma innymi, w trudnościach apostolskich i misjach zleconych przez Papieża. Dwudziestoletni Piotr Favre spotka Ignacego w Paryżu jako studenta, od lat dojrzałego, pokornego, o silnej woli, systematycznego Hiszpana. Zgadzając się na powtarzanie jego (Ignacego) nauk, sam przystaje do jego szkoły, aby być jego pierwszym uczniem i przyjacielem. Podążałem za tym, opowiada Piotr Favre, w życiu wspólnotowym: to samo mieszkanie, ten sam stół, ta sama torba, "wszystko po to, aby stał się moim mistrzem w sprawach duchowych".

Favre jest pierwszym z towarzyszy wyświęconym kapłanem, przed którym Ignacy (w 1534 roku na Montmartre) złożył swoją profesję zakonną w formie pierwszych ślubów. Favre staje się następnym pielgrzymem przez miłość do Jezusa Chrystusa. Dzięki Ignacemu posiadł zdolność mówienia o rzeczach duchowych bez fałszywej pokory. Teolog, egzegeta, święty, dla powyższych ideałów zdobywa innych towarzyszy. Pozostał po nim tom jego korespondencji oraz pamiętnik duchowy.

Pytania dotyczące twojego życia

1. Co według ciebie charakteryzuje powołanie zakonne?

2. Co przede wszystkim pociąga cię w tym powołaniu?

3. Co jest dla ciebie przeszkodą? Czego w nim nie pojmujesz?

Memento

            "Chociaż ponad wszystko należy cenić usilną służbę Bogu, Panu naszemu, z czystej miłości, to jednak powinniśmy wielce pochwalać bojaźń Jego Boskiego Majestatu". (Ć.D. 370)

Słowo Boże do medytacji - Ef 1, 15-23.