Medytacja19>Słowo Boże J17,9-23

Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, proszę za tymi, których Ty sam Mi dałeś, ponieważ do Ciebie należą. (10) Wszystko bowiem, co moje, jest Twoje, a to, co Twoje, jest moje. W nich objawiła się moja chwała. (11) Ja nie jestem już na świecie, ale oni pozostają nadal na świecie. Ja zaś wracam do Ciebie, Ojcze Święty, strzeż ich mocą Twojego imienia, tego imienia, które i Mnie dałeś, aby tak jak My stanowili jedno. (12) Jak długo z nimi byłem, zachowywałem ich mocą Twojego imienia, które Mi dałeś. Troszczyłem się o to, by nikt z nich nie zginął prócz syna zatracenia, przez którego wypełniło się Pismo. (13) Teraz zaś Ja już odchodzę do Ciebie. Lecz dopóki przebywam na świecie, mówię tak, aby doznali radości mojej, i to radości doskonałej. (14) To Ja przekazałem im Twoje słowo, a świat ich znienawidził dlatego, że nie przynależą do świata, podobnie jak Ja nie jestem ze świata. (15) Nie proszę Cię, żebyś ich zabrał z tego świata, lecz abyś ich ustrzegł od złego. (16) Oni nie przynależą do świata, podobnie jak i Ja nie jestem ze świata. (17) Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. (18) Posłałem ich na świat, tak jak Ty Mnie posłałeś na świat. (19) Za nich Ja sam siebie składam w ofierze, aby i oni zostali uświęceni w prawdzie. (20) Proszę nie tylko za nimi, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu uwierzą we Mnie. (21) Proszę, aby wszyscy stanowili jedno. Ojcze, niech będą jedno z Nami, jak Ty jesteś we Mnie, a Ja w Tobie. Niech stanowią jedno, aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś. (22) Przekazałem im chwalę, którą Ty Mnie obdarzyłeś, aby byli jedno, jak Ty i Ja stanowimy jedno. (23) Ja w nich, a Ty we Mnie; obyż stanowili jedność doskonałą, przez co świat będzie mógł poznać, że Ty Mnie posłałeś i że ich kochasz tak, jak kochasz Mnie.

Medytacja19>. Po dwóch latach studiów w Barcelonie Ignacy kontynuuje je w Alkali

Po dwóch latach studiów w Barcelonie Ignacy kontynuuje je w Alkali. Tam zostaje wtrącony do więzienia za swoją gorliwość apostolską.

            "W tym czasie Kalikst przebywał w Segowii. Dowiedziawszy się, że Pielgrzym jest uwięziony, przybył natychmiast do Alkali, chociaż tylko co dzwignął się z ciężkiej choroby, i razem z nim dzielił pobyt w więzieniu...

Kaliks pozostał więc w więzieniu przez kilka dni.

Od dnia, w którym Pielgrzym dostał się do więzienia, aż do dnia jego zwolnienia upłynęło 42 dni". (Autob. 62)

            W swoim życiu Ignacy potrafił otoczyć się przyjaciółmi takimi jak np. Kalikst i dzielić z nimi autentyczną przyjaźń. To są towarzysze zjednoczeni tym samym ideałem. Przyjaźń Pielgrzyma jest szczera, otwarta, ponad wszelkimi barierami, cieszy się z radującymi, przebacza i zapomina wiele. Wszystko to bardziej uwidacznia się w działaniu niż w słowach. Taka postawa pozwala mu zachować pokój nawet w najtrudniejszych sytuacjach.

Kalikst jest jednym z przyjaciół żyjących tym samym stylem życia.

Jak tylko dowiedział się, że pielgrzym został aresztowany, udaje się do niego, aby dzielić z nim ten sam los i dać świadectwo niewinności Ignacego.

Kalikst jest jeszcze rekonwalescentem po ciężkiej chorobie. To jednak nie było przeszkodą w daniu świadectwa o przyjaźni. Ignacy razem z Kalikstem dają świadectwo tej szczęśliwości, którą obiecał Chrystus mówiąc: "Błogosławieni jesteście gdy (ludzie) wam urągają i prześladują was i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie". (Mt 5,11-12)

Pytania dotyczące twojego życia :

1. Na czym według ciebie opiera się prawdziwa przyjaźń?

2. Czy już znalazłeś przyjaciół, z którymi dzielisz swoje niepokoje radości i powołanie?

3. Czy pomimo obecności przyjaciół umiesz żyć w prawdziwej samotności? Czy raczej myślisz, że trzeba zawsze we wszystkim uczestniczyć?

Memento

            "Kto lęka się świata, nie uczyni nigdy wielkich rzeczy dla Boga" (św. Ignacy)

Słowo Boże do medytacji - J 17,9-23