Medytacja28>Słowo Boże do medytacji - 2 Kor 4,7-15

Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. (8) Zewsząd cierpienia znosimy, lecz nie poddajemy się zwątpieniu; żyjemy w niedostatku, lecz nie rozpaczamy; (9) znosimy prześladowania, lecz nie czujemy się osamotnieni; obalają nas na ziemię, lecz nie giniemy. (10) Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby życie Jezusa objawiało się w naszym ciele. (11) Ciągle bowiem jesteśmy wydawani na śmierć z powodu Jezusa, aby życie Jezusa było widoczne w naszym śmiertelnym ciele. (12) Tak więc działa w nas śmierć, podczas gdy w was – życie. (13) Cieszę się przeto owym duchem wiary, wedle którego napisano: Uwierzyłem, dlatego przemówiłem; my także wierzymy i dlatego mówimy, (14) przekonani, że Ten, który wskrzesił Jezusa, z Jezusem przywróci życie także nam i stawi nas przed sobą razem z wami. (15) Wszystko to bowiem dla was, ażeby łaska, obfitująca we wdzięczność wielu, pomnażała się Bogu na chwałę.

Medytacja28>Ignacy nie zaniedbuje niczego dla prawdy.

"Był to rok 1535. Kiedy Pielgrzym miał już udać się w podróż, dowiedział się, że go doniesiono do inkwizytora i że ma być wytoczony proces przeciw niemu. Dowiedziawszy się o tym i widząc, że go nie pozywają, poszedł sam do inkwizytora, powiedział mu to, o czym się dowiedział i dodał, że właśnie chce wyruszyć do Hiszpanii i że ma towarzyszy. Prosił go też, żeby zechciał wydać wyrok (w jego sprawie). Inkwizytor odpowiedział mu, że jeśli chodzi o doniesienie, to tak i było, ale nie uważał tego za sprawę poważną. Chciał tylko widzieć jego pisma zawierające Ćwiczenia. Kiedy je przejrzał pochwalił je bardzo i prosił Pielgrzyma, żeby mu dał ich odpis. Tak też się stało. Ale Pielgrzym zaczął na nowo nalegać na inkwizytora, ażeby przeprowadził proces do wyroku. A kiedy inkwizytor uchylał się od tego, przyszedł do jego domu z notariuszem publicznym i świadkami i polecił sporządzić protokół z całej tej sprawy. (Autob. 86)

            W 1535 roku Ignacy ma 45 lat. Jego charakter i osobowość są już uformowane. Skoro przygotowuje się, aby powrócić do Hiszpanii, ponownie jest oskarżony przez Inkwizytora. Posłuszny podporządkowuje się decyzji trybunału kościelnego. Ale w tym samym czysie walczy przeciwko oszczerstwu. Nawet nalegał na wydanie wyroku,ażeby sprawa się nie rozeszła, bo przewidywał, że to mogłoby wyrządzić szkodę w apostołowaniu Ćwiczeniami.

Rzeczywiście czuwać nad interesem małej grupy towarzyszy i domagać się właściwych praw, to jest dla Ignacego wymogiem Bożym, któremu musi być posłuszny: nie dla samego siebie, który się broni, ale aby zabezpieczyć dzieło Boże i jego przyszłość. Taka zdecydowana postawa Ignacego tłumaczy się tym, że: "nie można tolerować służby Bogu z niedbalstwem". Jest to postawa obrońcy prawdy i sprawiedliwości, w miłości, bez goryczy i urazu. Postawa podtrzymywana przez intymność z Panem w głębokiej modlitwie.

Pytania dotyczące twojego życia.

1. Czy ty czujesz solidarność z Kościołem? Czy jesteś gotów, aby dać świadectwo za niego i bronić go?

1. W czym musisz wzmocnić swoją osobowość, aby być prawdziwym uczniem Chrystusa?

3. Jakie są twoje słabości i zaniedbania w służbie Pana?

4. Czy przyswoiłeś sobie prawdziwy sens sprawiedliwości i prawdy.

Memento

            "W służbie Bożej nie postępuje się nigdy lepiej, jak wtedy gdy idzie się pod wiatr". (Bartoli, Źycie III, 35 s.253)

Słowo Boże do medytacji - 2 Kor 4,7-15