Spotkanie

Planowane jest utworzenie nowej grupy dorosłych. Rozmawiać o tym będziemy w najbliższy wtorek, o godz. 20.00 w salce w Ośrodku. Więcej informacji można przeczytać na naszym blogu w Internecie: http://serce-sercu.blogspot.com/

Słowo od o. Jerzego

Serdecznie zapraszam małżonków z dłuższym lub krótszym stażem małżeńskim; zapraszam osoby samotne: kobiety i mężczyzn (wdowy, wdowców, panny i kawalerów, osoby rozwiedzione); z dziećmi lub samotnych – do przyłączenia się do powstających grup Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego w Chicago. Najbliżesze spotkania: wtorek, 17 kwietnia, godz. 20.00 w Ośrodku, w salce na dole.

W Chicago istnieje kilka grup młodzieży, prowadzonych przez ojców Stanisława i Mirosława. Grupę dorosłych prowadzi ojciec Jerzy.

Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego

Są ruchem inspirowanym duchowością św. Ignacego z Loyoli. Tworzą chrześcijanie: mężczyźni i kobiety, dorośli i młodzież, z różnych grup społecznych, którzy pragną bardziej naśladować Jezusa Chrystusa i współpracować z Nim w budowaniu Królestwa Bożego, rozpoznając Wspólnotę Życia Chrześcijańskiego jako swoje osobiste powołanie w Kościele.

Obecne wspólnoty kierują się Statutami zatwierdzonymi przez papieża Pawła VI w 1968 roku. Pierwsza wspólnota powstała w 1563 roku i istnieje i działa po dzień dzisiejszy (nosi nazwę „Prima Primaria” - Pierwsza z pierwszych, a cały ruch, zatwierdzany przez Papieży, przez wieki nazywano Sodalicjami Mariańskimi). Więcej można najłatwiej znaleźć w Internecie: w języku polskim: http://serce-sercu.blogspot.com/   oraz  www.wzch.org.pl/    po angielsku i w innych językach: http://www.cvx-clc.net/    po angielsku w USA:  http://www.clc-usa.org/

Duchowość Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego

·         opiera się na duchowości ignacjańskiej

·         jest duchowością ludzi świeckich

·         jest duchowością wspólnotową

W rozwoju duchowym pomagają nam

·         rekolekcje ignacjańskie

·         spotkania wspólnotowe z modlitwą i dzieleniem

·         modlitwa, zwłaszcza ignacjański rachunek sumienia

·         częsta Eucharystia

·         podejmowanie działań apostolskich

·         kierownictwo duchowe

Dążymy do tego, aby być kontemplatywnymi w dzialaniu  - czyli abyśmy potrafili dostrzegać Boga we wszystkich rzeczach i wydarzeniach. Odczytywać Jego wezwania do nas i na nie odpowiadać.

Czym nie są WŻCh?

Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego ------

Nie są wspólnotą terapeutyczną;

Nie są grupą wsparcia osób szukających pomocy;

Nie prowadzą dynamiki grupy;

Nie są kółkiem wzajemnej adoracji ani kółkiem adoracji księdza;

Nie są ....,

bo są grupą/wspólnotą ludzi, którzy osobiście podjęli odpowiedzialną decyzję, by skorzystać z bogactwa duchowości ignacjańskiej dla duchowego wzrostu w celu wypełnienia woli Bożej.

Święty Paweł cz.2/2 /Biblijny/

Święty Paweł cz.1/2 /Biblijny/

Zyczenia Wielkanocne dla Przyjaciol.wmv

Wielkanoc

Aby moją radość mieli w całej pełni

No więc Wielkanoc to niezwykłe święta. Niezwykłe również i z tego powodu, że stanowią dla nas niepowtarzalną okazję, by nauczyć się żyć w prawdziwej radości. Tej radość, którą św. Ignacy Loyola nazywał pocieszeniem, i która wypływa z poczucia bliskości Boga - miłośnika życia (Mdr 11,26). Ona stanowi wyraz naszej dojrzałości w wierze. W końcu jednym z darów Ducha Świętego jest radość (Gal 5,22). A św. Paweł nawoływał, byśmy nieustannie się radowali (Flp 4,4).

Św. Ignacy w ostatnim, "wielkanocnym" etapie Ćwiczeń duchowych, zachęca by prosić Boga o "łaskę wesela i silnej radości z powodu tak wielkiej chwały i radości Chrystusa, Pana naszego" (ĆD 221). Ta zachęta bierze się od samego Jezusa, który w czasie Ostatniej Wieczerzy prosił: "Teraz idę do Ciebie i tak mówię, będąc jeszcze na świecie, aby moją radość mieli w sobie w całej pełni" (J 17,13). Widać jak ważną sprawą jest radość, skoro sam Jezus, tuż przed swoją męką, prosił właśnie o nią.
Św. Ignacy zachęca, by prosić nie o jakąkolwiek radość, ale o "silną", proporcjonalną do wielkości wydarzenia, które świętujemy. Zmartwychwstanie jest przecież zwycięstwem nad cierpieniem i śmiercią! Jest wydarzeniem ukazującym nam, że nie ma nic, co można by porównać z chwałą i radością, która nas czeka (Rz 8,12). Ignacy nie chce, byśmy prosili o odrobinę radości dla naszego serca na różnego rodzaju trudne sytuacje. To byłoby zbyt małe. Chce, byśmy - mówiąc obrazowo - nie tyle przejęli radość do naszego serca, ale cali weszli w nieskończoną radość i wesele Jezusa z powodu Jego zwycięstwa nad cierpieniem i śmiercią. Cały rok warto o to prosić a w Oktawie Wielkanocy w sposób szczególny. Po to jest nam bowiem dana, abyśmy sycili się radością aż do wypełnienia wszystkich naszych wyschniętych kamiennych stągwi.                          


Wiecej nahttp://www.deon.pl/religia/duchowosc-i-wiara/zycie-i-wiara/art,618,ciesz-sie-tylko-nie-za-bardzo.html

Krzyżu Święty nade wszystko

Spotkanie grupy

Spotkanie naszej grupy “serce –sercu” ponownie odbyło się 27-go marca w salce na dole w JOM na Irving Park Rd o godzinie 20-tej.

Po wstepnej modlitwie przeplatanej pieśniami do Ducha Świętego prowadzonej przez Zbyszka i jego żonę omawialiśmy następny etap życia św Ignacego Loyoli i nasze przemyślenia związane z tym tematem. Na koniec omawialiśmy z ojcem Jerzym wspólny wyjazd 3-ciego Czerwca autokarem grupy WŻCh do stanowego parku Srarved Rock. Zapraszam wszystkich do poparcia tej inicjatywy.  

Następne nasze spotkanie odbędzie się dopiero 24-tego Kwietnia o godz. 20-tej w Jezuickim Ośrodku Milenijnym w salce na dole.

Wszystkich zainteresowanych serdecznie zapraszamy już teraz.

 

Chcialbym również

 życzyć całej wsólnocie WŻCh i wszystkim czytającym ten blog  

Wesołych Świąt Wielkanocnych

oraz Obfitego Koszyka Wielkanocnego

i oby milości w nim nie zabrakło.

Chlebie Najcichszy